Historia Kampusu Pracze

Historia Kampusu Pracze zaczyna się pod koniec XIX wieku, gdy podjęto decyzję o budowie nowoczesnego zakładu opiekuńczego dla ubogich i nieuleczalnie chorych. Lokalizację wybrano nieprzypadkowo – rozległy, zielony teren dawał dostęp do świeżego powietrza, zapewniał przestrzeń do dalszej rozbudowy i sprzyjał stworzeniu miejsca łączącego opiekę, leczenie, pracę i wypoczynek.

Pierwszą koncepcję zabudowy opracowali w 1896 roku Richard Plüddemann i Karl Klimm. Budowę kompleksu budynków, zaprojektowanego jako niemal samowystarczalny ośrodek z własnym zapleczem gospodarczym, ukończono w 1902 roku.

W kolejnych dekadach kampus zmieniał swoje funkcje. Po I wojnie światowej część budynków przystosowano do leczenia chorych na gruźlicę, a w latach 40. XX wieku cały kompleks pełnił funkcję szpitala wojskowego. Po wojnie na terenie kampusu działały kolejne szkoły i technika, a w czasie epidemii ospy prawdziwej we Wrocławiu w 1963 roku – izolatorium.

Dziś Kampus Pracze jest siedzibą instytutu badawczego Łukasiewicz – PORT. W miejscu od ponad wieku związanym ze zdrowiem, edukacją i rozwojem wiedzy powstają nowe rozwiązania naukowe i technologie.